Tot 13 uur is het droog dus snel op pad. Buiten schrikken we, wat zien we? Wat blauwe lucht en een voorzichtig zonnetje, YEAHHHH. Bij Bordeira is daar niet veel van over, maar het weer is nog droog en aangenaam. We willen een berg over, dan naar het strand en weer terug via een ander bergpad, een rondje van ongeveer 12 km. We zijn 100 meter op pad en zien dat we het pad niet over kunnen, er stroomt een riviertje. Terug naar de weg en kijken of we hier al de rivier over kunnen. Dat blijkt niet het geval en we moeten ons plan veranderen. Weer terug op het eerste pad lopen we de afslag bij het riviertje een klein stukje voorbij als de weg met een rood lint is afgesloten. Geldt dit ook voor ons? Neeee, toch? Vast voor de auto’s. We gaan onder het lint door en horen boven ons een shovel aan het werk. Uhmmm, dat is bij die weg die deels is ingestort. Even doorlopen. Een paar honderd meter verder weer een rood lint, nog 1, nog 1 en nog 1. We gaan onder alle linten door en komen daar weer op een pad die vol staat met water. Dan maar een stuk over de weg, richting zee. Op het pad kijken we opzij en we lijken wel een bomen kerkhof te zien. Zo veel omgewaaide bomen, bomen waar de bliksem is ingeslagen en losse takken, chaos. Je wordt er triest van. Het stuk langs de weg is niet fijn, auto’s die dicht langs ons rijden, druk en gevaarlijk dus. We gaan terug.
