Gisteren ging het helemaal los met het weer. Er was een grote tak afgebroken van een boom en op de auto van onze buren gevallen. De stromen regenwater de berg af, worden iedere dag breder. Gisteravond zaten we een serie te kijken toen het weer steeds onrustiger werd. Het onweer in de verte kwam steeds dichterbij, tot er opeens een zeer luide knal was en wij compleet in het donker zaten. Dat werd niet beter, wat er voor zorgde dat we voor 22 uur al in bed lagen. De hele nacht was onrustig met onweer, storm en regen.
Michel wilde vanmorgen rennen. Maar er moest ook echt gewassen worden (in de wasserij). Hij rennen, ik lezen terwijl de was draaide. Hij was snel weer terug, er was een stuk berg ingestort en de straat was onbegaanbaar. Bewoners in het dorp kunnen het dorp niet uit of in. Na de lunch was het buiten droog en dat zou ruim een uur zo zijn. Inpakken en weg wezen. Wij naar Arrifa, ongeveer 15 minuten rijden. Leuk dorpje door en toen stonden we op een klif. Beneden zagen we dat alles voorbereid is op het noodweer wat voor morgen verwacht wordt. We gingen het pad op naar een klif, toen daar opeens een varken stond. Het bleek een wild zwijn te zijn. Er stond er nog een en nog een en nog een… Zeker twee moeders en minimaal 10 biggetjes. De moeders waren heerlijk aan het wroeten, de kids waren aan het stoeien, rennen en springen met elkaar. Ik hoopte zo op 1 zwijn voor de camera en nu dit. Wat een geluksmomentje!
