De waarschuwing voor slecht weer kwam uit. Een onrustige en stormachtige nacht, met veel regen. Binnen begint het op meer plaatsen te druppelen. Maar vanmorgen vroeg was het opeens stil. Geen regen?! Michel wilde een klein rondje rennen en ik wandelen. Snel uit bed en om iets voor 9 uur gingen we op pad. Halverwege mijn wandeling kwam Michel mij tegemoet gerend. Ik kwam net terug van een pad dat leidde naar twee huizen, waardoor ik niet verder kon. Dat pad was prachtig. Hagen met struiken met gele bloemetjes omringden me. Terug naar het huisje ging ik toch maar het natte avonturenpad op. Ik genoot van kleine witte bloemetjes, een soort eikels, de zon die langs een wolk tevoorschijn kwam en de wolken. Ik was zo “druk” met fotograferen dat ik die donkere wolk niet had gezien die er in razende vaart aankwam. Toen ik opeens druppels voelde keek ik achter me en zag een echte donderwolk aankomen. De miezerregen werd al snel dikke druppels tot een stortbui met onweer. Als het nu zomerspelen waren (ipv winterspelen) had ik een olympisch record gevestigd met down hill rennen, door een soort riviertje. Onder aan de heuvel schuilde ik bij de boerderij die daar stond. Ik wilde Michel bellen om te zeggen dat ik OK was, maar wel kleddernat. Hij had al gebeld. Toen ik eindelijk bereik had en hem belde zag ik de auto al. Gierend van de lach reden deze verzopen kat en mijn redder terug. Het huis is nog natter nu van alle druppelende kleding en natte schoenen. Morgen wordt het mooi weer, of overmorgen of…
