Ongeveer een uur rijden vanaf ons appartement gingen we wandelen in een natuurgebied. Hoge rotsen en diepe kloven. Alle wegen nog wat nat en glad. Je zag stromen van modder die de weg naar beneden wijzen. Losse stenen, takken, rotsen. Veel hoogteverschil, geen pad en na 1,5 uur 2 km onderweg. Pffff. En daar werd het gevaarlijk. Wegglijden door de nattige modder, die onder je schoenen bleef plakken, kleine steentjes waar je over uitgleed en stijl. Eerst maar even lunchen en bijkomen? Daar vertelden we elkaar dat we allebei het gevoel hadden dat er iemand ging vallen. Veiligheid voorop, na de lunch naar de auto en daar nieuw plan gemaakt. We zouden aan de overkant van de weg terug komen. We besloten om dan vanaf de parkeerplaats daar een stuk te lopen. Camera en overtollige spullen in de auto, stokken mee.
Een lang smal pad naar beneden, idem als aan het begin van de wandeling. Eenmaal beneden was er geen begaanbare weg meer. Een moeizame klim weer terug naar de auto. Moe en toch voldaan, want het was mooi, alleen niet af.
